Ptaki nad Morzem Wattowym - cz.2 - krwawodzioby.

 Krwawodziób lub inaczej  brodziec krwawodzioby to gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych.

Podobnie jak inne brodźce ma długie nogi ułatwiające mu chodzenie po podmokłym terenie i prosty dziób, nieco dłuższy od głowy. Pożywienie znajduje głównie wzrokiem, bardzo rzadko sondując muł lub piasek. Nad wodą zjada mięczaki i skorupiaki, czasami małe ryby i kijanki. W trawach poluje na owady, robaki i pająki.

Można go rozpoznać po popielatobrązowym upierzeniu i pomarańczoczerwonym kolorze dzioba (połowa podstawy) i nóg. Oko ma obramowane na biało. 

Grzbiet jest biały, ale widać to najlepiej podczas lotu (zdjęcie u góry).

Czarno - białe górne części ciała są widoczne tylko w locie lub podczas czyszczenia piór. Wewnętrzne lotki pierwszorzędowe i drugorzędowe tworzą biały pas na skrzydłach. Upierzenie  w okresie lęgowym zdobią na całym ciele drobne czarne plamki. Najbardziej uroczo wygląda ogon rozłożony w wachlarz i ozdobiony cienkimi paseczkami. Rozpiętość skrzydeł  wynosi od 40 do 65 cm. Waży od 85 do 155 gramów i ma 26-31 centymetrów długości (samice są ciut większe niż samce). 

Samiec i samica wyglądają tak samo. Ptaki jeśli osiągnęły sukces lęgowy, wiążą się w pary na stałe. Budują gniazdo jako płytkie zagłębienie w ziemi, w pobliżu lub pod roślinnością, albo u podstawy wysokiej trawy, która może służyć jako dach. Samiec buduje podstawę, a samica dopełnia ją gałązkami i liśćmi. 

Średnio składają cztery jaja. Oboje rodzice wysiadują na zmianę przez 22 - 25 dni. Dzień później młode jako zagniazdowniki wyruszają pod opieką rodziców, aby się pożywić. Początkowo oboje rodzice opiekują się potomstwem, zdarza się jednak, że samica pierwsza opuszcza rodzinę. Samiec opiekuje się potomstwem jeszcze przez miesiąc. Bywa też, że robią to oboje.

Krwawodziób jest  bardzo czujny i informuje wszystkie inne ptaki o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Jeśli zbliżymy  się zbyt blisko gniazda, będzie latał wokół niego niespokojnie i ostrzegał „dyib dyib dyib”.

Zdecydowana większość duńskich krwawodziobów gnieździ się w rejonie Morza Wattowego oraz zachodniej i północnej Jutlandii. Całkowita duńska populacja lęgowa liczy około 6700 par (źródło - klik). Wśród ptaków obrączkowanych najdłużej żyjący miał 26 lat i 10 miesięcy. Ptak został oznakowany w Danii jako dorosły, latem 1959 roku i znaleziony w Hiszpanii w maju 1985 roku. Uważa się, że średnia długość wynosi od 5 do 10 lat.  Śledzenie długości życia poszczególnych ptaków przez naukowców ułatwia fakt, że gatunek ten co roku powraca na te same miejsca lęgowe.

Krwawodzioby żyją w strefie umiarkowanej Starego Świata, od wybrzeża Atlantyku i Islandii po skrajny północny wschód Chin. Są ptakami częściowo migrującymi na zachód i całkowicie migrującym na wschód, a ich lęgowiska i zimowiska znajdują się blisko siebie.